تاریخ انتشار خبر: ۱۵ , اسفند, ۱۳۹۳ | ۲۲:۳۳:۲۶
کد خبر : 20830

چرا موج تعطیلی زنجیروار کنسرت ها شدت گرفته است/ مقصر کیست؟

به گزارش دزنا۲۴”مسولان و نهادهای مختلف هم در این باره اظهارنظرهای گوناگونی کرده اند. اما بحث پیرامون کنسرت ها و به طور کلی موسیقی، در روزهای گذشته به تریبون های نماز جمعه هم کشیده شده و حساسیت ها در خصوص این موضوع را دو چندان کرده است. جرقه و سرآغاز دور جدید تعطیلی کنسرت ها […]

به گزارش دزنا۲۴”مسولان و نهادهای مختلف هم در این باره اظهارنظرهای گوناگونی کرده اند. اما بحث پیرامون کنسرت ها و به طور کلی موسیقی، در روزهای گذشته به تریبون های نماز جمعه هم کشیده شده و حساسیت ها در خصوص این موضوع را دو چندان کرده است.

جرقه و سرآغاز دور جدید تعطیلی کنسرت ها از اسفندماه ۹۲ آغاز شد و تا به امروز هم ادامه پیدا کرده است: کنسرت «لیان»، اسفندماه ۹۲ (بوشهر)، کنسرت احسان خواجه امیری اسفندماه ۹۲ (منطقه آزاد اروند)، کنسرت گروه «عقیق» اسفندماه ۹۲ (تهران)، کنسرت وحید تاج اردیبهشت ماه ۹۳ (یزد)، کنسرت مجید خراطها و امید جهان اردیبهشت ماه ۹۳ (یاسوج)، کنسرت گروه «چارتار» اردیبهشت ماه ۹۳ (اهواز)، کنسرت گروه بادگیر اردیبهشت ۹۳ (بندر لنگه)، کنسرت محسن یگانه مرداد ماه ۹۳ (ارومیه)، کنسرت سیروان خسروی شهریورماه ۹۳ (سنندج)، کنسرت شهرام ناظری مهر ماه ۹۳ (نیشابور)، عماد طالب زاده دی ماه ۹۳ (اراک)، کنسرت سیروان خسروی دی ماه ۹۳ (بوشهر)، کنسرت لیان دی ماه ۹۳ (شیراز)، کنسرت سیروان خسروی اسفند ماه ۹۳ (اهواز)، کنسرت گروه پیکلاویه اسفند ماه ۹۳ (تهران) و کنسرت علیرضا قربانی اسفندماه ۹۳ (گلبهار)، موج این تعطیلی های موسیقایی را به راه انداختند.

پیروز ارجمند رئیس دفتر موسیقی وزارت ارشاد در تاریخ ۱۳/۵/۹۳ در اظهارنظری در خصوص لغو کنسرت ها گفته بود: «از زمان استقرار مدیریت جدید در دفتر موسیقی، تعداد کنسرت ها ۸ برابر شده اما نکته جالب توجه اینجاست که ۸۰ درصد لغو کنسرت ها نه مربوط به وزارت ارشاد است و نه مربوط به گروه های فشار، ۸۰ درصد معمولاً خود برگزار کننده ها کنسرت ها را لغو می کنند.»

اما نظر حسین نوش آبادی سخنگوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در این باره با مدیر مرکز دفتر موسیقی وزارت ارشاد متفاوت بود. او در نشست خبری خود گفته بود: «برخی گروه ها و جریان های تندرو از سر دلسوزی یا بی اطلاعی هنجارشکنی می کنند و بدون در نظر گرفتن مصالح و منافع کشور دست به اقدامات اخلال گرانه می زنند»

اما در ادامه وقتی تعداد لغو کنسرت ها به صورت تساعدی بالا رفت، سخن از تفاهم نامه ای به میان آمد که قرار بود دفتر موسیقی با نیروی انتظامی به امضا برساند. پیروز ارجمند در تاریخ ۲۶/۹/۹۳ و در گفتگو با فارس در این خصوص گفته بود: «ما هیچ گاه با نیروی انتظامی اختلافی نداشته ایم؛ بلکه به دنبال راهکاری هستیم که بسیاری از مشکلاتی که سد راه برگزاری کنسرت ها خصوصا در شهرستان ها است را برطرف کنیم. با امضای این تفاهم نامه تمام این ضوابط و قواعد مکتوب می شود و نقش هر کدام از دستگا ه ها، سالن ها، مدیران برنامه ها، کنسرت گذاران، دفتر موسیقی و نیروی انتظامی مشخص می شود.»

تا به امروز این تفاهمنامه به امضا نرسیده است و اساسا مشخص نیست که موضوع همکاری دفتر موسیقی با نیروی انتظامی عملی خواهد شد یا خیر.

علی جنتی وزیر ارشاد و فرهنگ ارشاد اسلامی هم در تاریخ ۱۰/۱۲/۹۳ در حاشیه همایش اقتصاد هنر ایران در این خصوص گفت: «ترانه ها، آهنگ و شعر این کنسرتها به دقت بررسی شده و اجراها پس از بازبینی مجوز دریافت می کنند. متاسفانه با توجه به سلیقه های مختلفی که در برخی از شهرستان ها وجود دارد گاهی حساسیت های بی جایی از سوی مقامات قضایی و…دیده می شود که این برخوردها ناشی از این است که برخی فکر می کنند این کنسرت ها با ارزش های دینی متعارض باشد. تلاش ما بر این است که این ها توجیه شوند که ما هم به این اندازه نسبت به ارزشهای دینی حساسیت داریم و در این زمینه ها ملاحظات مذهبی می کنیم. وقتی مجوزی صادر می شود باید همه به قانون تن بدهند و این جور نباشد که یک دستگاه رسمی که مجوزی صادر می کند افراد دیگری به صورت قانونی و غیرقانونی بخواهند با این قضیه برخورد کنند.»

اما با نزدیک شدن با روزهای پایانی سال، چند کنسرت دیگر از جمله کنسرت علیرضا قربانی هم لغو شد، تا شاهد اوج گیری موج لغو کنسرت ها باشیم. در این میان برخی از رسانه های غربی هم سعی می کنند از آب گل آلود ماهی بگیرند:

بی بی سی فارسی در گزارشی ادعا کرده است: «در سال های اخیر، شماری از کنسرت های موسیقی در شهرستان های ایران با وجود داشتن مجوز از سوی وزارت ارشاد، به دلایل مختلفی از جمله اعتراضات گروه های تندرو و تصمیم گیری مقام های محلی، پیش از اجرا لغو شده است.»

دویچه وله هم رویکرد بی بی سی را در این زمینه دنبال می کند: «کنسرت های موسیقی در شهرهای تهران، بوشهر، شیراز و اصفهان یکی پس از دیگری لغو شده اند. دفتر موسیقی وزارت ارشاد مدعی است بسیاری از مشکلات اجراها رفع شده. اما موج لغو کنسرت ها همچنان ادامه دارد. لغو و یا اخلال در برنامه های فرهنگی از سوی نیروهای تندرو مذهبی در جمهوری اسلامی سابقه طولانی دارد.»

صدای آمریکا در تحلیلی یک جانبه می نویسد: «روند لغو کنسرت ها، با جنجال تفکیک جنسیتی از سوی اصولگرایان اوج تازه ای یافت. دست اندرکاران موسیقی می گویند مدیران حوزه فرهنگی دولت روحانی نیز با برخورد کجدار و مریز عملا میدان را برای تازش تندروان خالی کرده اند.»

اما سوالی که در این بحبوحه لغوها و تعطیلی ها مطرح می شود این است که مقصر اصلی این اتفاق های ناخوشایند کیست؟

آیا وزارت ارشاد با صدور مجوز های حساسیت برانگیز و کمتر فکر شده، مقصر اصلی است یا برخورد احساسی و بی تحقیق و شاید سیاسی برخی از افراد دغدغه مند؟ ماجرای لغو کنسرت ها را از دو منظر می توان بررسی کرد:

۱/ نقش متولیان، برگزار کنندگان و مسئولان

در طول سال گذشته مسولین این وزارت خانه همواره عنوان کرده اند تعداد مجوزهای اعطا شده به کنسرت ها افزایش چشم گیری داشته است. اما در این میان این موضوع ناگفته مانده که در طول یک و سال و اندی گذشته به اندازه کل دوره دولت دهم لغو کنسرت ها را شاهد بوده ایم. صدور مجوزهای فکر نشده در برخی از شهرستان های حساس بدون آماده کردن پیش زمینه و بسترسازی لازم قطعا نتیجه ای جز این که حساسیت ها را برانگیزاند و حواشی جبران ناپذیری را به موسیقی تحمیل کند، ندارد.

همواره در میان شهرستان هایی که اساسا کنسرت برگزار کردن در آن ها با مسایل عدیده ای روبه رو می شود، اسم چند شهر مدام تکرار می شود. شهرهایی چون اهواز، مشهد، آبادان، بوشهر که همواره به خاطر وجود حساسیت های ویژه عرفی، یک پای اصلی لغو کنسرت ها بوده اند. اما آیا صدور چندباره مجوز برای هنرمندان و اصرار بر اجرای آن ها در این شهرها راه حل مناسبی بوده است؟ تجربه قطعا خلاف این موضوع را ثابت می کند. آیا بهتر نیست مشکل را ریشه ای حل کنیم؟ آیا نمی توان قبل از صدور مجوز کنسرت در این شهرها، ابتدا رایزنی هایی با مقامات مسولین و برخی از ائمه محترم جمعه که نسبت به این موضوع حساسیت هایی دارند، صورت بگیرد؟ آیا نمی توان از سابقه هنرمند و موسیقی سالمی که او ارایه می کند سخن گفت و عنوان کرد که تربیون موسیقی های بی در و پیکر آن طرفی از همیشه بلندتر شده و باید از موسیقی وطنی خودمان حمایت کرد؟

باید دقت کرد وقتی حساسیتی در شهری برای برگزاری کنسرت به وجود می آید، این حساسیت قابل تسری است و به شهرهای دیگر هم سرایت می کند؛ کما این که بارها و بارها این اتفاق افتاده و می افتد. شاید بسیاری از مسایل مطروحه را بتوان با اندکی تعقل و تعامل حل کرد. این که ما مدام مجوز صادر کنیم و در این زمینه لجاجت به خرج دهیم، تنها آتش ماجرا را شعله ورتر کرده ایم و بس.

۲/ نقش منتقدان، معترضان و مخالفان

در برگزاری کنسرت در برخی از شهرستان ها همواره افراد دغدغه مند بنا بر حساسیت های مذهبی که داشته اند، نسبت به برگزاری کنسرت در شهرشان معترض بودند. قطعا برخی از حساسیت ها که تنها برخواسته از انگیزه های دینی است قابل درک است. اما برخوردهای ناصحیح با برخی از هنرمندان موجهی که سال ها در چهارچوب قوانین و ضوابط جمهوری اسلامی فعالیت کرده اند، چندان مناسب به نظر نمی رسد. در این زمینه می توان به لغو کنسرت علیرضا قربانی اشاره کرد. قطعا اگر تحقیقی در خصوص این هنرمند و موسیقی که او ارایه می دهد، صورت می گرفت، شاید مخافان را به جمع بندی دیگری می رساند.

بهتر است اگر اعتراضی به برگزاری یک کنسرت داریم، اعتراضمان را به نحوی مطرح کنیم تا خوارک رسانه های غربی فراهم نشود. این نکته را هم فراموش نکنیم که جوانان مقیم در شهرهای کوچک و شهرستان ها، همواره احساس تبعیض کرده اند و گمان می کنند از برخی برنامه ها که در تهران اجرا می شود محروم اند. ادامه رفتارهایی از این دست برگزاری کنسرت ها را محدود به کلان شهرها می کند.

در این زمینه قدری هم باید حقایق را دید. با خودمان روراست باشیم و ببینیم جوانان امروز ما به کدام موسیقی گوش می کنند. به صدای ضبط ماشین ها دقت کنیم و ببینیم که اعمال برخی از محدودیت ها، چگونه جای پای موسیقی های آن طرفی و ناسلام را در کشور خودمان سفت کرده است.
انتهای پیام/۷۲۱
منبع:ایرنا

اشتراک مطلب با :
  1. س Iran (ISLAMIC Republic Of) Unknow Browser Unknow Os گفت:

    جهت اطلاع حضرت حجه الاسلام والمسلمین آیت الله العظمی سبط شیخ انصاری و صدور دستور العملهای مقتضی به گروههای تحت فرمان ایشان